vrijdag 3 februari 2017

Dans 2 februari 2017: Een reizend NDT trekt je langzaam binnen


Nederlands Dans Theater
Scenic Route

León & Lightfoot: Silent Screen
León & Lightfoot: Singulière Odyssée

NDT1
Maarten van Veen (pianist)
Matthew Rowe, Het Balletorkest
Zuiderstrandtheater, Den Haag

Philip Glass en choreografenduo Sol León en Paul Lightfoot zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en vormen de basis voor de meest succesvolle producties van het Nederlands Dans Theater. Ter gelegenheid van de tachtigste verjaardag van Glass herneemt het NDT Silent Screen. Maar het echte hoogtepunt van het dubbelprogramma Scenic Route is de wereldpremière van Singulière Odyssée op muziek van mede-minimalist Max Richter. 

Een ouderwets stationshal, verlicht door het daglicht van twee ingangen binnen en een dakraam dat in een museum niet zou misstaan. Warme houttinten die het klassieke en tijdloze karakter van de hal onderstrepen. Het thema van Singulière Odyssée is zonder twijfel reizen. Niet alleen door de dansers die als passanten op reis de stationshal doorkruisen, maar ook de reis die je in het leven maakt. Een reis van het individu prachtig vertolkt door solist Marne van Opstal. Een reis die – net als de pulserende muziek van Max Richter – in intensiteit toeneemt. De klassieke enscenering met veel bruintinten en licht is anders dan we van León & Lightfoot gewend zijn. Meestal hullen de producties voor het Nederlands Dans Theater zich in de schaduwen of in ieder geval veelal in zwart tinten. Langzaam bouwt de choreografie zich uit en wordt Van Opstal vergezeld door meer en meer reizigers die steeds collectiever en uniformer dansen. Soms met Van Opstal en soms buiten hem om. De muziek van Richter, minimalistisch en pulserend, ondersteunt dit, waardoor het NDT je langzaam naar binnen trekt. Zo langzaam dat je in beginsel je afvraagt hoe ze het ruimte half uur dat voor deze productie genoteerd staat, gaan volmaken. Maar dan op een gegeven bouwt de spanning zich echt op, wordt het collectief sterker en verandert de stationshal in een herfst van vallende bladeren. De muziek pulseert door, maar het bouwt naar een hoogtepunt. Op dat moment heeft het NDT je te pakken.

Het genie van Glass
Het succes van Singulière Odyssée - ondanks dat de muziek van de hand van Richter is – onderstreept de gelukkige keuze van het NDT om veelvuldig producties te baseren op muziek van minimalisten in het algemeen en Philip Glass in het bijzonder. Want zonder het baanbrekende werk van Glass zou het talent van Richter wellicht niet zo makkelijk naar voren zijn gekomen. Het tweeluik Scenic Route is daarmee zowel letterlijk als figuurlijk een hommage aan Glass. Op basis van de muziek van Richter laten León & Lightfoot zien dat het genie van Glass en de toepasbaarheid van zijn repetitieve, minimalistische en hypnotiserende muziek zich verder uitstrekt. Tegelijkertijd is Scenic Route ook een letterlijke hommage aan Philip Glass die vorige week tachtig jaar is geworden en alle reden voor het NDT was om Silent Screen uit 2005 te hernemen.

Silent Screen
Silent Screen past goed binnen het reisthema dat León & Lightfoot met Scenic Route gekozen hebben. Ditmaal een productie waar dans, theater, film en muziek samen komen in een reis door het leven. Met behulp van drie grote schermen worden verschillende ensceneringen gecreëerd variërend van de kust en een bos tot aan een huis en uiteindelijk de ruimte. De dansers zijn er onderdeel van en tegelijkertijd ook weer niet. De productie vertelt niet echt een verhaal, maar schilders afzonderlijke delen die vooral op het gevoel spelen en minder op de logica. De muziek van Philip Glass, diverse werken uit Glassworks (1982) en The Hours (2002) versterken de episodische aanpak. Het beeld van een enkele vrouw die vanuit de orkestbak langzaam het podium betreedt met een enorm sleep is één van de prachtige beelden die blijft hangen. Als geheel is het minder geslaagd dan Singulière Odyssée maar in combinatie een prachtig programma. Zeker vanwege het feit dat het Balletorkest onder leiding van Matthew Rowe en met medewerking van pianist Maarten van Veen beide werken live begeleidt. 

Copyright foto: Rahi Rezvani / NDT


Van 2 februari – 8 april 2017 is het NDT op tournee door Nederland met ‘Scenic Route’. Deze recensie is op basis van de première op 2 februari in het Haagse Zuiderstrandtheater. De voorstellingen in Den Haag en Amsterdam worden live begeleid door Het Balletorkest. Deze recensie wordt ook op 4 februari gepubliceerd bij online nieuwsmagazine Jalta. Meer info over Scenic Route en kaarten bestellen hier

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen